Kalbinin Çiçekleri Kurumuş

Dünya boş, dünya yalan diye diye ölümü unutmuşuz.

Bir karanlık var bizi çeken hepimiz kapılmışız.
Korkuyorum.
Bu hayata eğlenelim diye bize kısa bir ömür verilmedi. Amacımız belli.
“Bile bile” amacımızdan sapmışız, sanki aklımızı yitirmişiz. Vicdanımızı elimizde oyuncak etmişiz.
Büyük bir koşuşturmanın içindeyiz, madem ‘yalan dünya’ hangi gerçekliğin peşinden koşuyoruz? Gerçekleri bile bile yalanlarla yaşıyoruz.
Kendi bedenimize bile hükmetmekte zorlanırken hangi dünyaya hükmetmeye çabalıyoruz?

adam.jpg
Cahiliye dönemi diye duyduğum, hatta o dönemin düşüncelerinde olan insanlara, cahil, geri kafalı gibi söylemlerde bulunulduğunu bildiğim bir geçmişimiz var. Bana göre bu devirdeki insanların önleri ve içleri daha aydınlıktı bizim karanlığımızdan. Amaçlarını biliyorlar ve ona göre yaşayabilmek için mücadele veriyorlardı. İçleri temizdi, huzurluydu. Bildiklerini uygulamak onlara yetiyordu, huzur için.
İnsanların elinde imkan arttıkça, dünyaya geliş amacımızdan sapıldı. #alamet
İnsanların kafasını yorduğu şeyler basit, günü kurtaracak sebepler oldu, oluyor. Geleceği hedefleyen, gelecek kaygısı olan insan çok az. Herkesin hayatı sıradan, b*ktan; yakınılan sebepler bunlar ve herkes birbirinden daha çok eğlenebilme yarışında kayboluyor. #dahaçokstory
Sizde en az benim kadar farkındasınız. Bu kadar gelişmişliğin arasında hiç kimse olanların, amacının bilincinde olmadan suçsuz yaşamıyor bunları. Sadece birkaç grupta bilmiyor, tüm insanlık farkında. Bilincimiz yerinde, aklımız var sadece biz nefsimizi tercih ediyoruz. Bunları yaparken vicdanımızı susturabiliyor muyuz? Baskı mı var, inanç sağlam değildir. ‘İçten gelen istek yoksa hiçbir yaptığın rast gitmez’ derdi babam. İçinden gelen düşüncelerini harekete geçir, içinden gelmiyorsa, inancını güçlendir. Amaç.
Kimse için değil bu hayatta yalnız bir kalp için yaşıyorsun. Bir kalbi temiz tutabilmek, onu yeşertip çiçeklendirebilmek için. Dünyanın hararetine kapılıp yalnızca, koşuşturma içinde parkur olarak mı kullanıyorsun kalbini? Dur, dinlen.
Aklını kullan, kalbini kullan, nefsinin sözlerine ara ver. Düşüncelerin seni bir uçurumun kenarına götürürken direnişin ne işle meşgul? Peki ya vicdanın?
Kalbinin çiçekleri kurumuş .

elma ve ayna.jpg
İnsanları hayatının ön planına koymuşsun, hatta hatta düşüncelerini yapıyor. Senin için önemli olan başkalarının düşünceleri fakat amaç unutulmuş. Tek bir duyguya yönelmiş, o yol ilerliyorsun; beğenilme duygusu.
Yanlış yoldasın!
Gerçekleri bastırılmış korkular arasında saklayıp, yanlılar yönelme yarışına girme, hayatının ipi senin elinde ya da kurtulursun ya kendi ipini kendin çekersin. Hepimiz vicdana sahibiz, bir köşede unutup kurutmadıkça. Dünyanın yükünü omzuna alıp, kaçma ağır gelir kurtulamazsın.

kadın.jpg
Geç kalmadın, kabullenme . Zarardan dönen, amacına ulaşır. Her koyun kendi bacağından asılırken seni esiri yaptım insanlara beğenilmek için hayatını feda etme.
Sen, senin için bir şeyler yap. Dünyada olma amacını bul. Yanlışı kabullenme. Zoru başar. Amaca uygun yaşadı.
Ölümlü dünya bu. “Kafanın içindekilerle gömerler bir gün.” Amacını bilmeden göçme. Tamam çok eğlendik, ama pişman ölme!
İllaki pişman öleceksin, ya yaptıklarından ya yapamadıklarından.

İlginizi Çekebilir : ZEVKLER, RENKLER VE SİMETRİ TARTIŞILMAZ

Beğendim! Patreonda Öğrenci Blogları desteklemek için bir saniyenizi ayırın!

ruhunaiyibak

Hadi Yoruma

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Başa dönün
Tüm yazılar Öğrenci Bloglarına aittir. İzinsiz paylaşılamaz. 2019&Öğrenci Blogları
%d blogcu bunu beğendi: